Geen moed zonder angst
We kennen allemaal die situaties wel. Een pijnlijke vraag stellen die toch gesteld moet worden, iets lastigs benoemen in een volle zaal, nu echt je grenzen aangeven. Of een presentatie toezeggen waarvan je weet dat je er als een berg tegenop gaat zien. En dan is het moment daar. Je adem zit hoog, je lijf wordt warm (of koud). Je voelt de angst, maar moet toch door, vind je. Moedig zijn betekent niet dat je geen angst hebt.
Om moedig te durven zijn, doe je vaak een beroep op je eigen kompas. Je weet wat goed (voor je) is. Voor Petra Stienen, onze spreker van afgelopen maand, is het geloof dat zij van huis uit heeft meegekregen zo’n kompas. Het helpt haar moeilijke besluiten te nemen en om te gaan met de angst die daarbij hoort.
Zij vertelde over haar werk in de Arabische wereld, waar voor de rechten van vrouwen heel hard gewerkt moet worden. Hoe lukt het haar de moed erin te houden? Haar zeven ‘Arabische zussen’, zoals zij hen noemt, geven haar de energie om door te gaan. Zeven vrouwen die ieder op hun eigen manier enorm moedig zijn en veel doorzettingsvermogen hebben.
Petra noemde ook het belang van cultuur om ons mens te blijven voelen, ondanks alle narigheid om ons heen. Dat herken ik zeer. Een goede film, een mooi concert: ik doe er energie mee op. Buiten zijn en bewegen helpen me ook. Nu ik deze column in de bergen schrijf, merk ik dat weer.
En naast alles wat je zelf kunt doen, zijn er de mensen die je moed geven. Heb jij ook ‘zussen’ of ‘broers’ die je de energie geven om moedig te zijn?
Anita Scholten