Column voorzitter
Iedere maand verschijnt in het HVNieuws een column van de voorzitter waarin zij terug- en/of vooruitblikt op de netwerkavonden in Pulchri en de overige activiteiten van HVN. Hieronder vind je een overzicht van de verschenen columns.
(V)rede
november 2011
Gistermorgen, bij een voetbalwedstrijd tussen ‘ons’ team (spelertjes van rond de 10 jaar) tegen een D team van een andere club, stonden wij in de rust met 0 - 2 achter. Kan gebeuren, maar onze coach (en vader van een van de spelertjes) dacht er anders over; direct na het fluitje voor de rust liep hij naar de scheidsrechter (die bij jongere jeugd altijd van de thuisspelende partij is) om op verontwaardigde toon te vragen waarom ons team geen penalty toegekend had gekregen. Omdat zijn lichaamstaal er nogal dreigend uitzag bemoeide een van de grensrechters, ook vader van ons team, zich ermee en probeerde onze coach tot de orde te roepen. Dat resulteerde in onderling geduw, geschreeuw, gescheld maar gelukkig niet meer tussen de teams (en dus de clubs) maar binnen het team. Het incident zal nog een staartje hebben, maar de vader die grensrechter was heeft iets veel ergers voorkomen, een conflict tussen de teams en daarmee tussen de clubs.
Lees meer...
Uit de comfortzone
september 2011
Een van de dingen die wij als HVN-ers met elkaar delen is dat we nieuwsgierig zijn en ons graag verder ontwikkelen, zowel in werk als ‘privéleven’. Dat betekent ook: regelmatig uit je comfortzone stappen, met mogelijk onverwachte meevallers en uitdagingen die daarbij horen.
Deze zomer was ik met mijn jongste zoon in de bergen, naar een ‘bergsportkamp’. Je bent daar 2 weken met ongeveer 40 mensen, er is geen programma en je onderneemt (meerdaagse) tochten met wie je interesse en vaardigheden deelt. Sinds 2000 was ik met mijn oudste zoon naar dergelijke kampen, niet zo vreemd dus dat de jongste ook eens wilde. Allemaal dik in de comfortzone dus, behalve dat de jongste downsyndroom heeft. Dat betekent naast minder verstandelijk vermogen slechte motoriek en evenwichtsgevoel. Eigenschappen die van invloed zijn in de bergen.
Lees meer...
Contrast in ondersteuning
juni 2011
Momenteel leer ik mijn verstandelijk gehandicapte zoon van 12 om zelfstandig met het openbaar vervoer te kunnen reizen, omdat ik hem zo zelfstandig mogelijk door het leven wil laten gaan. Met tot nu toe veel succes zoek ik met hem de grenzen op die hij en ik telkens een beetje verleggen. Zo heeft hij mij al een paar keer op het juiste moment gebeld, want “ er komen geen trams” (manlief en ik waren de OV-staking vergeten) en “mijn OV chip ligt nog op school, ik kan niet de tram in”.
Maar vorige week liep het toch wat anders. Nadat ik wederom om 8.00 mijn grote held naar de halte had gebracht werd er om 8.15 gebeld, met zijn telefoon. “Bent u zijn moeder, de tram rijdt niet verder door een ongeluk, waar moet hij heen?” Heel vriendelijk bedoeld, absoluut. Mooier was echter geweest als hij mij had gebeld, en in zijn (slecht verstaanbare) taal had geprobeerd mij duidelijk te maken wat er aan de hand was. En eventueel had die behulpzame mevrouw het over kunnen nemen.
Lees meer...
HNW, maar wie zit er bij de speeltuin?
mei 2011
Afgelopen zondag, na een echte kibbelpartij met mijn partner over rolpatronen (we hebben alweer 18 jaar een gezinnetje, maar soms is het toch ‘jij bent altijd weg’, ‘in het weekend ben ik voortdurend met hem bezig’) ging ik extra nieuwsgierig een stuk in de krant lezen over het nieuwe werken (het heeft al een afkorting, HNW). Het stuk werd aangekondigd met ‘HNW maakt einde aan knellende rolpatronen’.
Nu ga ik de oplossing lezen dacht ik nog. Maar toen ik een vrolijke moeder bij de speeltuin zag wist ik alweer genoeg. En het artikel zelf ging vooral over het nadeel van apenrotsen. Over knellende rolpatronen ben ik niet wijzer geworden, behalve dat het woord carrièrebitches kennelijk in een adem genoemd mag worden met pappadagen.
Lees meer...
Maakbaarheid
maart 2011
Onlangs kwam, naar aanleiding van de agenda van de Eerste Kamer, het debat over de wenselijkheid van een quotum voor meer vrouwen aan de top van beursgenoteerde ondernemingen weer aan de orde. Zelf was ik er nooit zo uit wat betreft de wenselijkheid van een quotum, tot ik het interview met Mijntje Lückerath las in de NRC van 19 maart. Het artikel bevat een heldere uitleg over wat het quotum precies in zou houden en hoe het, uitgaande van de huidige stand van zaken, te realiseren is. Op analyses en feiten gebaseerd.
Dat illustreert dan weer 2 zaken. Ten eerste dat analyses (en natuurlijk de interpretatie van feiten) een debat bodem geven en dwingen om het over de inhoud te laten gaan. Bij onderwerpen waar emoties en feiten door elkaar lopen wel zo verhelderend. Ten tweede kan je je afvragen wat ‘maakbaarheid van een samenleving’ inhoudt, hoe ver je daarmee kan gaan. Is meer vrouwen in toezichthoudende functie te ver doorgeschoten wat betreft de maakbaarheid? Of lukt ‘maakbaarheid van de samenleving’ slechts als het een extra duwtje is aan ontwikkelingen die er al zijn?
Lees meer...
Contrasten en enquêtes
maart 2011
Het was weer een avond die barstte van de energie, onze eerste avond in februari. Ik ben nog steeds onder de indruk van het voorstelrondje, waarin we nu eens niet mochten vertellen over ons werk maar over onze nevenfuncties. En dat was best veel, bijna iedereen doet er wat bij of heeft dat recent gedaan. Geweldig!
Diezelfde positieve energie vonden wij als bestuur terug in de antwoorden op onze enquête. Veel antwoorden waren voor ons een prettige bevestiging van wat we zelf al hadden ingeschat, maar er waren ook veel positief kritische kanttekeningen waar we zeker wat mee gaan doen. Voor zover dat mogelijk is natuurlijk; want een redelijk aantal leden wil graag meer inhoudelijke lezingen, maar een even groot aantal meer persoonlijke. Hetzelfde geldt voor leden die minder lezingen willen of juist voor de lezingen komen.
Lees meer...
Column voorzitter